Waarom we islam bestrijden

Ter verdediging van westerse waarden

Paris by Moyan Brenn | CC BY

Afbeelding: Paris by Moyan Brenn | CC BY

Na de aanslagen van 11 september verzekerde President Bush de wereld dat Amerika niet in oorlog was met islam. Maar de aanslagen in Madrid, Londen, Parijs en ook de Keulse massa-aanrandingen toonden opnieuw dat islamitisch terrorisme wel degelijk in oorlog is met het Westen.

Islam is geen religie, maar een onderdrukkende ideologie die zich als religie voordoet. Geworteld in traditionalisme veracht islam alle uitingen van vrijheid, brengt het vooruitgang tot stilstand en begraaft het kritisch denken. De islamitische doctrine verwerpt alles wat Europa en het Westen de afgelopen 2500 jaar sinds de stichting van de Griekse democratie hebben opgebouwd.

Wie zijn wij om een duurbetaalde erfenis van democratie, vrijheid en gelijkheid te onderwerpen aan totalitarisme? Westerlingen hebben een lening van hun voorouders gekregen om vandaag in vrede te kunnen leven. Maar we hebben de plicht om die lening af te lossen door onze waarden voor ons nageslacht te verdedigen.

Wie zijn wij om onze vrijheid op te geven?

Islamitisch terrorisme is slechts de zoveelste golf van collectivistische dreiging waartegen Europese volkeren altijd zo dapper hebben gevochten. Koning Leonidas en zijn Spartanen hielden de Perzische horden tegen bij de Slag om Thermopylae in 480 voor Christus. De navolgende gebeurtenissen gaven geboorte aan de Griekse democratie, die voor het eerst de mens als individu erkende. Als individuen verlost van het juk van de massa zouden Europeanen de rijkste en machtigste beschaving gaan stichten, het moderne Westen.

Voor het zover kwam, verenigde Arminius—de Duitse Hermann—in het jaar 9 na Christus voor het eerst de Germaanse stammen die in het Zwarte Woud de Romeinse draak zouden verslaan. De ‘barbaren’ stopten zo verdere Romeinse expansie. Later zouden Alarik en zijn Visigoten in 410 uiteindelijk Rome binnenvallen, het begin van het einde van het Romeinse Rijk.

Omdat moslims christenen op bedevaart aanvielen, voerden Europese ridders vanaf de elfde eeuw kruistochten om de weg naar de heilige stad Jeruzalem weer veilig te maken. De eerste kruistocht slaagde, maar de opzet als geheel mislukte, omdat de heilige oorden telkens opnieuw in handen van de vijand vielen. Toch boezemden de kruisvaarders moslims voldoende angst in om Europa de komende eeuwen met rust te laten.

De gedeelde ervaring van de kruistochten bracht Europeanen dichter bij elkaar. De ervaring liet een diepe culturele indruk achter die lang doorwerkte. In de dertiende eeuw vochten Europeanen samen tegen de Mongoolse indringers, de oosterse krijgers geleid door Djengis Khan en zijn opvolgers. Later, ondanks dat ze sterk in de minderheid waren, decimeerden Europese soldaten de islamitische legers van het Turks-Ottomaanse Rijk. Dat deden ze twee keer, eerst bij het Beleg van Wenen in 1529 en in 1683 tijdens de Slag bij Wenen.

Ondanks alles kwamen Europeanen uit de zogeheten donkere Middeleeuwen tevoorschijn als overwinnaars. Westerse technologie, beproefd tijdens vele broederoorlogen, bleek inmiddels de meest geavanceerde ter wereld. En dus stonden de nu onoverwinnelijke Europeanen in de startblokken om de wereld te veroveren: het begin van het koloniale tijdperk. Overal waar ze beschaving zouden stichten, verspreidden ze de moderne geneeskunst, introduceerden ze de rechtsleer en bevorderden ze het algemeen onderwijs. De Europeaan verlichtte zichzelf en daarna de wereld.

In de twintigste eeuw stonden we oog in oog met het slechtste in onszelf, maar we versloegen met succes beide totalitaire ideologieën, het fascisme en het communisme. Er is niets waar Europeanen van de 21ste zich voor hoeven schamen. Ze hebben hun plaats in de wereld eerlijk verdiend.

Wie zijn wij om onze levens te onderwerpen aan barbarij?

Islamitische terroristen haten het Westen niet om veronderstelde wandaden, maar omdat de islamitische cultuur in vergelijking tot westerse vooruitgang er maar bekaaid vanaf komt. Anders gezegd: islam is stikjaloers op het christelijke Westen.

Volgens het wereldwaardenonderzoek (World Values Survey) hechten islamitische landen sterker aan onkritisch traditionalisme dan aan zelfstandig denken. Ook waarderen ze primitief survivalisme meer dan het individuele recht op zelfuitdrukking. De islamitische cultuur staat diagonaal tegenover alles wat Europa en het Westen in de loop der eeuwen hebben opgebouwd.

Ondanks dat vele ‘progressieven’ onterecht geloven dat „de behoefte aan vrije keus en autonomie een universeel menselijk streven is”, verwerpen de collectivistische moslimvolkeren hun eigen vrijheid. Moslims willen geen vrijheid, maar collectieve onderwerping aan kritiekloze gehoorzaamheid. Schrijver en ex-islamist Hamad Abdel-Salam herkent daarin het „oer-fascisme van de islam”.

Het is niet verwonderlijk dat geen enkele van de meer dan vijftig landen die onder een islamitische meerderheidsbevolking lijden erin slaagde om een democratie te stichten, laat staan een welvaartsstaat. Turkije, ooit de enige uitzondering onder het seculiere regime van Kemal Atatürk, viel onder Erdogan ten prooi aan islamisten die de vooruitgang weer snel de nek omdraaiden.

De traditionalistische islam haat moderniteit. De naam van de Nigeriaanse terreurgroepering Boko Haram betekent bijvoorbeeld dat „niet-islamitisch onderwijs onrein is”. Islam verwerpt niet alleen westerse kennis en wetenschap, maar álle niet-islamitische kennis. Met als gevolg dat islam zichzelf heeft ingegraven in een zevende eeuwse leegte waaruit ze nooit meer kan ontsnappen. 

Maar hoe bereiken islamisten, die alle vooruitgang verwerpen, dan westerse welvaartsniveaus? Het antwoord is cynisch, maar daarom niet minder waar: door verovering.

Wie zijn wij om onze waarden te verkwanselen?

De afgelopen halve eeuw absorbeerde het Westen, Europa in het bijzonder, vele miljoenen migranten. De migranten zijn voornamelijk laaggeschoolde mensen uit de islamitische wereld. In tegenstelling tot het hardnekkige geloof onder progressieven assimileren deze moslimmigranten hun sociale, culturele en religieuze waarden niet. Moslims blijven moslims, passen overal het survivalistische woestijnrecht toe en richten hun levens in naar voorbeeld van een zevende-eeuwse krijger.

Dat we westerse waarden niet superieur mogen noemen, betekent niet dat we onze waarden moeten verkwanselen. Als we het idee van gelijkwaardigheid niet alleen uitstrekken naar mensen, maar ook naar hun denkbeelden, dan zijn we het eind zoek. Dan vervaagt de grens tussen zin en onzin. Als Europa haar eigen waarden niet meer wil verdedigen, dan veranderen de naïeve verzorgingsstaten spoedig in vruchtbare voedingsbodems voor anti-westers gedachtegoed.

Westerlingen moeten daarom hun waarden nog eens kritisch bekijken, om ze vervolgens in beton te gieten. Ten eerste is vrijheid niet iets wat je voor jezelf in gijzeling neemt, maar dat wat je anderen gunt. Migranten die als ondankbare honden hun ‘vrijheid’ om andersdenken te discrimineren denken te kunnen opeisen, hebben nog niets van vrijheid begrepen. Ten tweede zijn tolerantie en gelijke behandeling tweerichtingenverkeer. Wie niet aan de uitwisseling van gelijke behandeling wenst deel te nemen, verdient haar niet. Ten derde diskwalificeren mensen die hun democratische rechten misbruiken om onze democratie te saboteren zich van verdere deelname.

Kortom, we hoeven onze waarden helemaal niet aan te passen aan mensen die ons haten. Wel moeten westerlingen toekomstige generaties de stevigste fundering blijven bieden die ze nodig zullen hebben voor hun overleving, want de wereld is niet „lief”, maar wreed en bedrieglijk.

Tijd om te kiezen

We maken een bijzondere tijd mee. Voor het eerst in de geschiedenis verenigt een gezamenlijke vijand alle vrije volkeren van de wereld. Samen zullen we ten strijde trekken, omdat we licht verkiezen boven duisternis. We vechten voor westerse waarden, omdat de mensheid niet zonder kan.

[video:https://www.youtube.com/watch?v=2QRGJPtcpyc width:585 height:400]

Reacties

Creative Commons-Licentie
Waarom we islam bestrijden van Mathijs Koenraadt is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GeenAfgeleideWerken 4.0 Internationaal-licentie.