Wat drijft mensen tot jihad?

Een cultuur die vrouwen en kinderen haat

Anne-Louis Girodet de Roussy-Trioson, The Revolt of Cairo, c. 1810

Afbeelding: Anne-Louis Girodet de Roussy-Trioson, The Revolt of Cairo, c. 1810

Sommige westerse moslims ontpoppen zich als vanuit het niets tot de meest ontspoorde zelfmoordterroristen, duivelsaanbiddende beulen en bloeddorstige koppensnellers. Het gaat natuurlijk niet om échte moslims, dus heeft dit essay ook niets met islam te maken.

Maar volgens de politiek correcte geloofsbelijdenis radicaliseren onechte moslims niet als gevolg van haat die migranten zelf uit de woestijn meebrachten, maar als gevolg van ‘discriminatie’. Dat zulke nepmoslims vooral elkaar vermoorden, en dat ze dat vooral in Midden-Oosterse neplanden doen, geneest de westerse fatsoensmens vooralsnog niet van zijn zelfverachting.

Botsing der beschavingen

Moslimmigranten die hun nakomelingen in Europa opvoeden, maken kennis met westerse welvaart, technologische vooruitgang, hoge cultuur en sociale zekerheid. Dat confronteert het islamitisch nihilisme met gevoel en diepgang die hen thuis werd onthouden.

Zo ploft bijvoorbeeld ‘onze’ huismarokkaan Abdelkader Benali van opgekropte woede uiteen wanneer hij moet toegeven dat een klein land als Nederland in amper drie eeuwen tijd meer wereldliteratuur schreef dan de gehele Arabische wereld in 1400 jaar. Benali groeide naar eigen zeggen op in een huishouden met één telefoonboek en één kafkaësk sprookjesboek, die hij beide niet las; de botsing met de westerse cultuur kon vervolgens niet groter zijn.

Wat drijft (onechte) moslims tot wanhoop?

Ondanks de kloof tussen beschaving en barbarij ontkent de zelfhatende westerse elite dat juist de culturele armoede van de moslimwereld haar onderworpenen tot wanhoop drijft. Van EU-Juncker tot PvdA-Samsom propageert men de leugen dat ‘discriminatie’—of eigenlijk de discriminerende onderbuiktokkie—nepmoslims in moordende monsters zou veranderen.

Immers, wie bij ons geen baan kan krijgen, begint vanzelfsprekend kinderen levend te verbranden, alleen maar omdat hun ouders Christen zijn. Nee, dan moeten we ons afvragen waarom mensen van elders überhaupt naar „de hel die Europa heet” willen verhuizen, als discriminatie van ‘onschuldigen’ hen inderdaad in massamoordenaars zou veranderen. Dan lijkt me namelijk een algehele migratiestop nodig voordat we in een ras van massamoordenaars veranderen.

Onzin natuurlijk. Toch is dat wat de gemiddelde D66-stemmer oprecht gelooft. Niet de islam, niet de Arabische cultuur, die zo leeg is als de woestijn die haar voortbracht, maar het super tolerante, gelaten, gelijkekansen-Nederland, het kikkerland waar de PvdA honderd jaar lang de hoofdstad regeerde, waar CDA, D66 en VVD de bevolking tot schapen conditioneerden… dát land zou moslims radicaliseren, maar de islam zelf natuurlijk niet.

Een religie die vrouwen en kinderen haat

De waarheid ligt recht voor onze neus. Niet islamhaat, maar islamitische haat radicaliseert sommige moslims (behalve echte). Moslims zijn in de regel zelf slachtoffer, namelijk van hun eigen cultuur. Zo onderwerpt islam haar jongetjes niet zomaar aan besnijdenis, maar aan besnijdenis die verminking en mishandeling tot doel heeft. Het effect is dat jongens al vroeg seksueel gemotiveerde haat en geweld aanleren. In die verminkingen speelt religie de hoofdrol: „Het doet geen pijn, omdat het geloof de schreeuw van pijn verzacht,” aldus Mahmoud uit Libanon.1

Dat de Arabische cultuur een stukje achterloopt, blijkt wel uit droge polemiek in Arabische kranten of kinderen wel of geen onthoofdingen horen bij te wonen. De Saoedische Dr. Eid Bin Abdullah Al-Shammari van de shariaraad is van mening dat „blootstelling aan onthoofdingen kinderen baat”.2

De beulen van ISIS nemen dit advies dagelijks ter harte. Hun moordpartijen overtreffen inmiddels die van het Derde Rijk. De nazis richtten weliswaar de Holocaust aan, maar stortten zich niet op publieke orgies van bloed en ledematen zoals de beulen van de Islamitische Staat dagelijks verzorgen. Die publieke onthoofdingen, kruisigingen en levende verbrandingen door de IS-beulen hebben tot doel om de meest jeugdige getuigen voor het leven te tekenen:

„Stel je voor hoe een kleine jongen zich voelt wanneer zijn moeder of zus wordt vernederd, geslagen of, in het ergste scenario, wordt afgeslacht omwille van een ‘eerwraakmoord’ door zijn eigen familie. Zou culturele gewenning zulke oerwoede wegnemen of wordt die woede enkel onderdrukt? Tot op welke hoogte zou moorden in de naam van islam een uitlaatklep zijn voor lang ontkende boosheid over zulk soort incidenten?”3

Vernederde moeders

Islamitische vrouwenhaat begint al vroeg: „Wanneer een jongen wordt geboren, verheugt de familie zich; wanneer een meisje wordt geboren, rouwt het hele gezin.”4 Volgens psychoanalyticus Lloyd DeMause ligt de oorzaak van islamitisch terrorisme niet in falende westerse politiek, maar in extreem gewelddadige kindermishandeling door de families van de moslimterroristen:

„Families die de meeste terroristen produceren zijn de meest gewelddadige vrouwenhaters; in Afghanistan, bijvoorbeeld, kunnen meisjes geen scholen bezoeken en worden vrouwen die een baan proberen te hebben, of die ‘met trots’ over straat lopen, doodgeschoten.”5

Is het een wonder dat zulke vernederde vrouwen hun ellende weer op hun kinderen afreageren, met name hun zoontjes? Waarom zou een twintigjarige moslimman anders zijn eigen moeder onthoofden? „Gezien vanuit een psychologisch en antropologisch standpunt moeten we ons afvragen wat voor soort cultuur menselijke bommen en massamoordenaars voortbrengt, en die wraak door vernedering stimuleert?”6

Het Paard van Troje—de Kameel van Mekka?

Alles wijst erop dat islam een cultuur herbergt die vrouwen en kinderen haat en die het leven zelve veracht. Uitgerekend deze cultuur willen zogenaamd fatsoenlijke bestuurders door heel Europa verspreiden. Het Arabische Paard van Troje—de Kameel van Mekka—brengt ons niets anders dan de onomkeerbare verwoesting van onze eigen beschaving, of wat daar nog van over is.

Westerlingen, Amerikanen, Europeanen en anderen, die hun toekomst willen behouden, zouden zich niet van discriminatie mogen laten beschuldigen. Het wordt tijd om terug te vechten. Die naïevelingen die ons van discriminatie beschuldigen zijn lafaards. Ze hopen dat de zondvloed ná hen komt, omdat ze te laf zijn om voor hun eigen vrijheid te vechten.


1 Faramarzi, Scherezade, „Mutilating for God—Some Children are Forced Into Bloody Rite,” Associated Press, foxnews.com, January 30, 2007, http://nospank.net/n-q58r.htm.
2 „Should children watch beheadings?”, The Saudi Gazette, September 12, 2005, http://saudigazette.com.sa/SGAZETTEARCHIVE/DATA/2005/9/12/ART_261733.XML, http://www.freerepublic.com/focus/f-news/1512385/posts.
3 Johnson, Tom, „The Terrorist Psyche: Letter to the Editor,” Nashville City Paper, www.nashvillecitypaper.com, August 15, 2005, http://nospank.net/tjhnsn3.htm.
4 Lloyd DeMause, The Emotional Life of Nations (New York: Other Press, 2002).
5 Ibid.
6 Chesler, Phyllis, „The Psychoanalytic Roots of Islamic Terrorism,” FrontPageMagazine.com, 3 mei 2004, http://www.phyllis-chesler.com/132/psychoanalytic-roots-of-islamic-terro….

Reacties

Creative Commons-Licentie
Wat drijft mensen tot jihad? van Mathijs Koenraadt is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GeenAfgeleideWerken 4.0 Internationaal-licentie.