Spot en satire versterken de democratie

Charlie Hebdo staat voor westerse beschaving

Terwijl Europese leiders, waaronder Merkel en Hollande, zich na de aanslagen op Charlie Hebdo voor herdenkingsmars verzamelden, besloot één vrouw niet mee te lopen, de vriendin van de vermoorde hoofdredacteur Stéphane Charbonnier. Zelf dochter van Algerijnse immigranten nam ze het de opportunistische nieuwe vrienden van #JeSuisCharlie kwalijk dat zij het weekblad, dat vocht voor de scheiding van kerk en staat, jarenlang systematisch van racisme en islamofobie hadden beschuldigd.

Charlie Hebdo onder vuur

Charbonnier, naar eigen zeggen communist, werd slachtoffer van links-progressieve elites die het klimaat creëerden waarin de executies konden plaatsvonden. In 2007 werd het magazine al voor de rechter gesleept wegens ‘belediging van de islam’ en ‘racisme’. Vier jaar later verwoestten moslimextremisten het kantoor met een brandbom. Charbonnier belandde op de dodenlijst van Al-Qaida, waarop ook Geert Wilders en cartoonist Kurt Westergaard staan.

Weer vier jaar later vonden Charb en negen van zijn redactieleden de dood in een bloedbad aangericht door twee barbaarse ex-Syriëgangers, getraind door Al-Qaida in Jemen, en gefinancierd door de Islamitische Staat (ISIS).

Huichelaars

Dezelfde linkse clubs die Charlie Hebdo in de steek lieten, organiseerden nu zijn herdenkingsmars. Ze nodigden Marine Le Pen van het Front National met opzet niet uit, maar wel de respectievelijk Turkse en Russische alleenheersers Erdogan en Putin. Deze heren gooien samen op wekelijkse basis meer dan een dozijn onwelgevallige journalisten in de gevangenis.

Ook de Nederlandse politieke elite deelt die afkeer van de vrije meningsuiting. In 2008 werd Amsterdamse cartoonist Gregorius Nekschot op last van Paul Velleman, officier van justitie en geheel toevallig voorzitter van het Landelijk Expertisecentrum Discriminatie, door tien man ME van zijn bed gelicht. Zijn misdrijf? Nekschot maakte satirische tekeningen over moslims en derde wereldbewoners. Een andere Nederlandse cartoonist, Nozzman, maakte enkele jaren eerder cartoons over Jezus Christus, maar werd nooit gearresteerd.

Spot versterkt de democratie

Satire en spot horen bij de Europese beschaving zoals carnaval bij de katholieken. Tijdens het Brabants carnaval, ook elders ter wereld, maakt het volk een paar dagen lang haar politieke en religieuze leiders belachelijk door ze als narren uit te beelden in een clownskabinet, met aan het hoofd Prins Carnaval die de premier of de koning naspeelt. Politieke en religieuze spot vervult een belangrijke democratische functie. We tonen daarmee dat onze leiders niet boven ons staan, maar van ons, de stemmers en belastingbetalers, afhankelijk zijn.

Maar wanneer we spot als „hate speech”, als discriminerend taalgebruik, aanmerken en verbieden, moeten we ons allemaal zorgen maken. De ambivalente houding van ‘progressief’ links tegenover de vrije mening is gevaarlijk. Revoluties kunnen namelijk ook in democratieën uitbreken, en democratisch gekozen politici die—linksom of rechtsom—hun macht verabsoluteren, kunnen evengoed nog eens met hun hoofd onder de guillotine belanden. Zeker als ze haar demonisering van het vrije volk doorzet.

Scheiding van kerk en staat

Al sinds het begin van de massa-immigraties naar Europa lijden immigranten, voornamelijk laagopgeleiden uit ondemocratische en islamitische landen, aan een cultuurschok. Terwijl in islamitische landen bijvoorbeeld de doodstraf staat op het beledigen van de profeet, kennen Europese democratieën die religieuze bescherming niet (meer). Dat betekent echter niet dat de langen tenen van immigranten bescherming verdienen, maar dat ze zich zullen moeten aanpassen.

Socialisten, progressief links en andere stromingen zagen echter de kans schoon om de economisch afhankelijke immigranten aan zich te binden door hen allerhande religieuze bescherming te beloven, in ruil voor politieke loyaliteit. Dat was het startschot voor de ondermijning van la laïcité, de scheiding van kerk en staat. We voerden vergaande antidiscriminatiewetgeving in, maakten groepsbelediging strafbaar en schakelden kritiek op islam en de multiculturele samenleving gelijk aan racisme.

Jihadisme

Door deze anti-integratieve maatregelen, die zelfs islamitisch extremisme goedpraten, kunnen jihadisten wortel schieten op Europese bodem. Zij kunnen hun gang gaan, omdat antidiscriminatiewetten kritiek op hun radicale opvattingen onmogelijk maken. Uit angst om voor ‘islamofoob’ of ‘racist’ te worden weggezet, houden velen critici wijselijk hun mond, ten minste publiekelijk.

Maar ideeën, zoals ook islam en multicultuur, zullen we op inhoud moeten toetsen, en niet op de emoties van hun voor- of tegenstanders. Zolang we dat niet doen, is progressief links door haar faciliterende rol verantwoordelijk voor en medeplichtig aan islamitisch terrorisme.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s