Klopt dit wel?

Is de zaak Seth Rich een complottheorie?

Volgens journalist van de Volkskrant Michael Persson, een integere journalist die niet voor geheime diensten werkt, is de zaak Seth Rich een complottheorie. Klopt dit wel?

Wie een ander voor complotdenker uitmaakt, wint de discussie. Ten minste, zo werkte dat de afgelopen halve eeuw. Je tegenstander voor complotdenker uitmaken diskwalificeert de geestelijke capaciteiten van de tegenstander. Die zal wel gek zijn. Dus is zijn verhaal niet waar.

Hillary Clinton en Obama

Maar laten we de zaak Seth Rich eens wat dieper uitspitten. Wie was Seth Rich? We beginnen helemaal terug in 2008, toen Hillary Clinton voor het eerst een gooi deed naar het Amerikaanse presidentschap. Clinton verloor het in de voorverkiezingen van haar rivaal Barack Obama.

Als troostprijs stelde Obama zijn rivale Clinton aan als Secretary of State. In 2012 hield Clinton het voor gezien om haar memoires te schrijven. Ze wilde zich op iets anders voorbereiden, want in 2016 deed ze opnieuw een gooi naar het presidentschap.

Tot afgrijzen van haar sympathisanten bleek Hillary opnieuw te falen. Ze kwam maar met grote moeite door de voorverkiezingen. Clinton had totaal niet gerekend op de grote populariteit van Bernie Sanders, die in de rol van underdog een heuse volksbeweging op gang wist te krijgen.

Doorgestoken kaart?

Ondanks Clintons minimale populariteit—zelfs jonge vrouwen lieten haar links liggen—begon ze onverwacht de ene na de andere staat voor zich te winnen. Opvallend, want die winst kwam niet overeen met de peilingen.

Er werden vraagtekens gesteld bij haar plotselinge successen, want het verschil tussen de peilingen (waarin Hillary laag stond) en de verkiezingsresultaten (waar Hillary hoog stond) waren zo groot, dat deze volgens maatstaven van de Verenigde Naties op verkiezingsfraude moesten wijzen.

Speelde Hillary Clinton vals? Het antwoord kwam van de voorzitter van de Democratic National Convention (DNC), Debbie Wasserman-Schultz. Uit gelekte e-mails in het bezit van WikiLeaks bleek dat de voorverkiezingen tussen Clinton en Sanders inderdaad doorgestoken kaart waren. Clinton moest en zou winnen.

Wasserman-Schultz werd voor haar bedrog ontslagen, maar haar plan zette door. Donna Brazile, de opvolgster van Wasserman-Schultz, moest later toegeven dat ze debatvragen aan Clinton had doorgespeeld. Was Clinton dan zo’n incompetente kandidaat dat ze niet op eigen kracht kon winnen?

Boze Sanders-kiezers

Clinton ‘won’ de voorverkiezingen, ten koste van heel erg boze Bernie Sanders-kiezers. Sommige van Sanders’ sympathisanten werden zo boos, dat ze zelfs liever Donald Trump wilden gaan stemmen. Één van die boze Sanders-kiezers was dus Seth Rich. En dat geeft op zijn minst een motief voor de theorie dat hij wraak nam door e-mails aan WikiLeaks te lekken.

Rich werkte namelijk voor de DNC, maar werd op 10 juli 2016, enkele maanden voor de verkiezingen, en enkele weken na een grote email-lek aan WikiLeaks, ‘s nachts in Washington tweemaal in de rug geschoten. Volgens zijn zus handelden de daders uit “boosheid”.

Het zou volgens de politie om een roofoverval zijn gegaan, maar niets werd gestolen. Zijn portemonnee droeg hij nog bij zich. Het was de oprichter van WikiLeaks, Julian Assange, die Seth Rich zijn naam noemde tijdens een interview met het Nederlandse programma Nieuwsuur.

Assange leek te suggereren dat niet de Russen, maar medewerker Seth Rich de tienduizenden e-mails van de DNC naar WikiLeaks zou hebben gelekt. Deed Assange dit als afleidingsmanoeuvre om zijn Russische bronnen te beschermen?

De moord

Een eerste aanwijzing kwam van Hillary’s campagnemanager John Podesta, die in een gelekte email (die dankzij versleuteling bewezen authentiek is) schreef:

“Ik ben er zeker voor om een voorbeeld te maken van een verdachte lekker, of we er nu wel of geen echte basis voor hebben.”1

Podesta schreef dit al ruim een jaar eerder, maar het zette de toon binnen de campagne.

Vervolgens gebeuren er rondom Seth Rich’s dood een aantal vreemde dingen. De rijke wijk waar Rich werd doodgeschoten hing vol met beveiligingscamera’s, maar de beelden werden bij niemand opgevraagd. Het personeel van de bar die Rich die nacht had bezocht werd nooit ondervraagd.

Rich overleed pas enkele uren later in het ziekenhuis. De arts die hem onderzocht, Jack Sava, blijkt getrouwd met Lisa Kountoupes, een vrouw die geld inzamelde voor John Podesta en zijn broer. Toeval? Kountoupes kent ook Obama. Ze komt minstens 29 keer voor op de bezoekerslijsten van het Witte Huis.

Contact met WikiLeaks

Volgens privé-detective Ron Wheeler, die de zaak onderzocht voor de familie, bewijst de computer van Seth Rich dat hij contact heeft gehad met WikiLeaks. Dat blijkt ook uit een verslag van de FBI dat 96 uur na zijn door werd opgesteld. Seth Rich had vanaf zijn eigen computer per email contact gelegd met Gavin McFayden, de directeur van WikiLeaks.

Er is dus genoeg reden om te denken dat Seth Rich de emails aan WikiLeaks heeft gelekt. Hiervoor is nog sluitend bewijs nodig, maar de beschuldiging dat het om een ‘complottheorie van extreemrechtse complotdenkers’ zou gaan maakt onderzoek naar de zaak nagenoeg onmogelijk.

Dezelfde feitenvrije media die al maandenlang nieuws over “Trump en de Russen” bezigen, willen de waarheid over Seth Rich helemaal niet weten. De zaak Rich zou namelijk kunnen bewijzen dat de Russen helemaal niet achter Trump zitten. En dus wordt de zaak stilgezwegen.

Dát is pas een complot.


1 John Podesta, “Re: Wash Post story – Sorry to write this on a Saturday night - WikiLeaks”, geraadpleegd 24 mei 2017, https://wikileaks.org/podesta-emails/emailid/36082.

Creative Commons-Licentie
Klopt dit wel? van Mathijs Koenraadt is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GeenAfgeleideWerken 4.0 Internationaal-licentie.