Onvoorwaardelijke positieve waardering

Geliefd zijn voor wie je bent

Voorwaardelijke liefde belooft het kind liefde, maar laat het als de wortel voor een ezel voor zijn ogen bungelen tot het aan de juiste ‘voorwaarden’ voldoet. De voorwaardelijke liefde dreigt met “onttrekking van de liefde wanneer [het kind] niet gehoorzaamt”, een machtsmiddel van de ouders om het kind gewenst gedrag te laten vertonen.1

Als gevolg daarvan...

Verbaal geweld en post-traumatisch stresssyndroom

Woorden die tot opvoedkundige oorlogstrauma's leiden

Onder verbaal geweld verstaan wetenschappers het “schelden, vloeken, schreeuwen, beschuldigen, beledigen, bedreigen, belachelijk maken, vernederen en bekritiseren” van anderen.1 Meer dan zestig procent van alle ouderparen gebruikt naar eigen zeggen verbale agressie tegen hun kinderen.

Tot verbaal geweld rekenen wetenschappers ook symbolisch geweld, zoals...

Het effect van emotioneel geweld

De klappen die iemands zelfbeeld schaden

Meer dan lichamelijke mishandeling beschadigt emotionele mishandeling het kinds zelfbeeld, omdat het een diepere boodschap van negatieve waarde communiceert dan een klap of een schop.1 Ouders saboteren hun kinds eigenwaarde door het “te beschuldigen, te kleineren, te vernederen, te verlagen, te intimideren, te terroriseren [en] te isoleren.”...

De boodschap van geweld

Een samenzwering tegen kinderen

De boodschap van geweld is dat we zelf geweld mogen inzetten als middel om anderen die niet doen wat wij willen met agressie te ‘corrigeren’. Geslagen kinderen geven het geweld dat ze ervaren niet voor niets al vroeg aan hun eigen broertjes of zusjes door. Slaan doet pijn, maar de effecten van emotioneel en verbaal geweld veroorzaken later in het leven de grootste psychologische problemen.

De uitvinding van autoritair ouderschap

Hoe het Vierde Gebod kinderen benadeelt

Pasgeboren kinderen houden onvoorwaardelijk van hun ouders, maar de liefde die ze geven, krijgen ze niet vanzelfsprekend terug. Dat zou verder geen probleem zijn als de maatschappij een corrigerende functie vervulde om ouders die hun kinderen mishandelen tot de orde te roepen. De realiteit verraad echter het tegendeel.

Goud in lood veranderen

De levenslange gevolgen van nadelige jeugdervaringen

Bunnik door Mathijs Koenraadt | CC BY-NC-ND

Slachtoffers van kindermishandeling verdringen hun herinneringen uit schaamte, vanwege een sociaal taboe of uit respect voor de ouders, maar zolang we het verband tussen nadelige jeugdervaringen en problemen later in het leven blijven ontkennen, helpt geen therapie of medicatie om die problemen op te lossen. Door emotioneel eerlijk te zijn tegenover onszelf kunnen we het maatschappelijke taboe op praten over de gevolgen van kindermishandeling doorbreken. Dat begint met durven vragen wat voor uitwerking traumatiserende ervaringen op onze levens hebben gehad.

Het verdrongen verleden

Genezing van een negatief zelfbeeld

IJsland door Moyan Brenn | CC BY

Terwijl we de leukste momenten van een avondje uit een leven lang kunnen onthouden, raken we ondanks ons bijzondere geheugen de vervelendste herinneringen aan onze jeugd vaak kwijt, omdat we ze moesten verdringen. Maar als we de historische oorzaken voor emotionele problemen waar we als volwassenen aan lijden niet meer kunnen herinneren, zoals bijvoorbeeld een gebrek aan zelfvertrouwen of een negatief zelfbeeld, dan zullen we onterecht denken dat het probleem aan onszelf ligt.

De wortels van het kwaad

Alle geweld is aangeleerd gedrag

Kindermishandeling is een bron van veel kwaad in de wereld: “Het is onmogelijk om één persoon te vinden die niet was geslagen die een kind slaat.”1 Bij het woord kindermishandeling denken we aan seksuele of lichamelijke mishandelingen van het soort dat zichtbare schade achterlaat, zoals blauwe plekken of kneuzingen.

We bedienen ons van eufemistisch jargon als ‘opvoedkundige tikken’ om ouders die hun kinderen slaan...

Voorbij voorwaardelijke liefde

Kindermishandeling genezen door de muur van onwetendheid af te breken

Kinderen der zee (1872) door Jozef Israëls | Rijksmuseum

Dagelijks zien we op het journaal brandhaarden van geweld in de wereld. We staan machteloos tegenover oorlog, maar volgens psychoanalytica Alice Miller zijn de wortels van het kwaad niet onbekend. Mensen leren haat en geweld alleen aan anderen doorgeven wanneer ze die zaken eerst zelf als slachtoffer hebben ervaren, in het bijzonder als kind. Mishandelde kinderen leren dat ze hun ware gevoelens van boosheid en pijn moeten onderdrukken, omdat ze de liefde van hun ouders niet mogen verliezen. Ze verdringen vervolgens de herinneringen aan die pijn uit hun geheugen, maar dat betekent niet dat die pijn geneest of verdwijnt.

Een indirecte moord in Alaska

Hoe een vals zelfbeeld Christopher McCandless de dood in jaagde

Replica van de "magic bus". Foto door Madeleine Deaton | CC BY

Op 6 september 1992 vonden jagers het ontbindende lichaam van een jonge man in de verlaten wildernis van Alaska. Het bleek om de 24-jarige ‘Chris’ (Christopher) McCandless te gaan, die al sinds 1990 het contact met zijn ouders, zus en familie volledig had doorgesneden. Chris leefde sinds het begin van dat jaar van wilde planten en de dieren die hij met zijn geweer doodschoot. Zijn verhaal werd bij het grote publiek bekend nadat schrijver Jon Krakauer er de later verfilmde bestseller De wildernis in over...